Zaterdagavond 7 januari sta ik om zeven uur voor de glazen hoofdingang van het Nutsgebouw op de Riviervismarkt in Den Haag. Tot mijn onuitsprekelijke vreugde is het inderdaad zeven uur. De glazen deur is op slot, in de verte zie ik een symmetrisch tafereel – in het midden zie ik een zangeres zingen, links spelen een man en een vrouw de viola da gamba, rechts ook, ik hoor niets. Ik weet dat het concert om acht uur  begint, ik voel me gevangen in de symmetrie, ik maak me gereed om een uur onbeweeglijk te wachten, als een aan de kunst gewijde pilaar. Maar het denkbeeld wordt verstoord door een man in een zwart pak, de portier. Hij ziet me staan, opent de deur elektronisch en zegt: 'U bent een uur te vroeg of u hoort erbij.' Ik zeg: 'Ik hoor erbij.'
Ik loop naar binnen en ga op de eerste rij zitten, de muziek gaat door, ze zien me zitten, ik ben de enige luisteraar, ik ken niemand, maar ik weet dat de muziek boven alles gaat. Als het stuk uit is, zorg ik voor een eenmansapplaus en geef ik het ensemble een hand. Na het oefenen met de zangeres, Claron McFadden, ben ik aan de beurt. Ze willen mijn stem horen en kijken of ik op tijd kan opstaan en weer kan gaan zitten. Als probatio pennae lees ik een zeer kort stukje voor:

Receptie
Het was zo warm dat zelfs mijn kale, onttakelde geest door de knieën dreigde te gaan: het einde der tijden. Maar op weg naar het westen werd het bewolkt, en in Amsterdam regende het, ik kon weer ademen. Op de receptie van Dagjos, op het gras van de Stadionkade, hielden grote bomen en zwarte parasols de regen tegen, de lucht werd zuiver: het einde der tijden was voorbij.

Om acht uur is elke stoel bezet en begint The Spirit of GAMBO met het concert. Consort Music of Four Parts van de Engelse zeventiende-eeuwse componist John Jenkins, composities van ongeveer vier minuten, afgewisseld met leesstukjes van vier minuten. Het tweede deel is muziek van Orlando Gibbons, gezongen door Claron McFadden. Er wordt geklapt, het publiek heeft verstand van deze muziek.
In de vroege avond ben ik gekomen, 180 kilometer over een rechte streep beton. In de late avond rijd ik terug over dezelfde streep. Daartussen de gamba muziek, op instrumenten met gebeeldhouwde dierenkoppen. Een symmetrische zaterdagvond.

A.L. Snijders schreef dit stukje n.a.v. het vriendenconcert van The Spirit of GAMBO in Den Haag, 7 januari 2012.

Hij droeg het voor op Radio 4 op dinsdag 10 januari om 8:45 in het programma De Ochtend van 4.

Commentaren